سوال : هر کس به قدرِ ظرفیتِ وجودیِ خودش ربّی دارد یعنی چه؟
 
 
از حضرت امام باقر (سلام الله علیه) حدیثی در «اصول کافی» آمده است که می فرمایند: آن خدائی که شمادر ذهن خود می سازید، «فهومخلوق لکم»، آن خدای ساخته شدۀ ذهنی شماست، بعد مثال زده است که اگر کسی به مورچه بگوید که خدای تو چگونه است؟ ایشان دو تا شاخ دیده بانی خودش را می بیند و می گوید خدای من هم همینجور شاخ دارد !
نکته ی لطیف این روایت به کمال مورچه اشاره دارد.هرکس کمال خود را نظر دارد وخدای خودرا به مقدار کمال خویش میبیند.
ظرف وجودی هر موجود در عالم به مقدار نیازش  به رب خویش است. وخدای خودرا در حد نیازش اندازه گرفته است .
هرموجودی باحرکت به سعه وجودی بیشتر در میابد، در واقعه نیازش بیشتر میشود ،وبه عبارتی احساس فقر بیشتر دارد. وبه همان مقدار رب بالاتری  را طلب میکند.
( رب به معنایی پرورش دهنده است)
سوالی در این جا مطرح میشود ؟
موجود با حرکت پیش بسوی فقر بیشتر میرود ؟ واین فقر آیا نقص بیشتر در موجود نیست ؟
اساس نداری عین دارایست . رب هرشخصی به مقدار علم او به جهل خویش است.
آنکس که نداند و بداند که نداند ,لنگان خرک خویش به منزل برساند.
آنکس که نداند و نداند که نداند ,در جهل مرکب ابدالدهر بماند.
پس بااین وجود وسعیع ترین جانها فقیر ترینشان  است.خوشا به فقر جانتان.
 

🌷عضو در کانال دارالسلام 🌷 👇🏻👇🏻👇🏻

مشکات ولایت عقل و فطرت  کانال مشکات ولایت  @meshkatehvelayat

لینک کانال   https://telegram.me/meshkatehvelayat

 


نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد