زیارت نامه ی خودت را بخوان در این این گریه کردنها چه سرّی وجود دارد ؟ آنچه که ما از واقعه کربلا در ذهنمان ساخته ایم و فهمیده ایم اینگونه ما را منفعل میکند که زبان می گشایم و جملاتی بیان میداریم، شعر میگوییم ومرثیه سرایی میکنیم . پای منبر رفتنها، مراسمها، وروضه رفتنها بدنبال ساختن صورتی مناسب با واقعه است و یا کامل کردن آن صورتهاست .علتش هم مشخص است که صورتهای ذهنی تاریخ انقضاء دارد و حال است. وعجیب است که با قرب به صورتهای ذهنی اینگونه منقلب میشویم وبرسر و صورت میزنیم، اگر در مقام عقل ادراک کنیم یا در مقام قلب مشاهده کنیم چه برسر خود خواهیم آورد؟ بعضی از اسرار رابه سادگی نمیتوان بیان کرد . عموم مردم درهمان صورت ذهنیشان محو میشوند وبه همان اکتفاء میکنند وهمان صورتها برایشان حجاب می آورد .به تعبیر دیگر بت میشود. یعنی رشد نمی کنند همانطور که خدای خودرا میسازند وبه سوی او نماز میخوانند وبه شریعت خدای ساخته خود عمل می کنند و او را می پرستند و از او می ترسند و گناه نمی کنند و یا خشنود میشوند وبه همان وزان امید دارند و روزی می طلبند و به همان شکل روزگار میگذرانند. کلام معصوم است که فرمود ( وهو مخلوق لکم ) یعنی این خدا ساخته ی ذهن شماست و در کلام دیگر باید گفت؛ هرکس عبد و بنده خدای ساخته ی خویش است. ( فتدبر ) وچه دستورالعمل خوشی داده اند ،فرمودند : وقتی به زیارت معصوم یا بزرگی میروی اول زیارت نامه ی خودت را بخوان . یعنی اعتقاد خودت را به ایشان عرضه کن .بگو من نسبت به شما این اعتقاد را دارم . بعدمی فهمی که اعتقاد شما در شأن آنها نیست . آنجاست که قالب و حصار اعتقاد شکسته میشود یعنی قلبت شکسته میشود و زبان گریه می گشایی . آنجاست که تورا بالا می کشانند. و از آن حد ساخته خود به در میروی و می یابی که به آن مقدار نمی بایست اکتفاء میکردی . الان هم دیر نشده زیارت نامه خودت را برای امام حسین علیه السلام بخوان ومنتظر باش تا زبان دل باز شود . ببین آقاجان با جان شما چه میکند .


نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد