آخرین مطالب اخبار

شرح دروس معرفت نفس علامه حسن حسن زاده آملی جلسه 79 (درس 17)

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

بسم الله الرحمن الرحیم


شرح دروس معرفت نفس علامه حسن حسن زاده آملی جلسه 79 (درس هفدهم)


«یا مُقَلِّبَ القُلوبِ وَ الأبصارِ، یا مُدَبِّرَ اللَّیلِ وَ النَّهارِ، یا مُحَوِّلَ الحَولِ وَ الأحوالِ، حَوِّل حالَنا ألی أحسَنِ الحال»
از مدبر انسان ها، نفوس، ابدان، اجسادموجودات عالم و از مدبّر نظام هستی استدعا داریم انشاءالله حالمان را متحول بفرماید و بر درجات وجودی شما عزیزانمان که مسیر شریف انسانیت و راه کمال را در پیش گرفته اید بیفزاید. که «وَ لا تَکونُوا کَالَّذینَ نَسوا اللهَ فَأنساهُم أنفُسَهُم»(حشر/20)، راه شما راه روانشناسی، انسان شناسی و رسیدن به کمالات لایق انسانی است. انشاءالله در این راه موفق باشید سروران من! 

شرح دروس معرفت نفس علامه حسن حسن زاده آملی جلسه 78 (درس 17)

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

بسم الله الرحمن الرحیم


شرح دروس معرفت نفس علامه حسن حسن زاده آملی جلسه 78 (درس هفدهم)


در ادامۀ درس هفدهم می فرماید: «وانگهی اگر این گازر فکر کند، می فهمد که اگر برزگر نباشد، گازر نخواهد بود و برزگر باران می خواهد و همین باران در حقیقت برای اداره شدن گازر و کوزه گر است».
همان مطلب که به عرضتان رساندیم که نباید بیش از حد نکته سنجی و ریز بینی نمود و افکار خود را محدود به حدود خاصی کرد. مثلا کوزه گر تصور کند برای این کوزه نیاز به آفتاب بود و چون باران آمد، کوزه ها از بین رفته و کیفیت مناسب را پیدا نکردند و نتیجتا ضرری حاصل شد. این تصور درست نیست چون این باران در عین اینکه در آن مورد خاص برایش مضر بود، برای اشخاص دیگر مفید فایده بوده که نهایتا نفعش به او نیز می رسد. چون احتیاجات ما فقط محدود به شغل و کسب و کار ما نیست که همه زمین و زمان ما را یاری نماید، بلکه ما احتیاجات دیگری نیز داریم و در نتیجه پیشرفت هر شخصی در جامعه به نفع همه می باشد و به همه برمی گردد.

شرح دروس معرفت نفس علامه حسن حسن زاده آملی جلسه 77 (درس 17)

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

بسم الله الرحمن الرحیم

 

شرح دروس معرفت نفس علامه حسن حسن زاده آملی جلسه 77 (درس هفدهم)


درس هفدهم: «مطلب دیگر که از این بحث خیر و شر عنوان کرده ایم، نتیجه بگیریم: باز تا اندازه ای روشن شده ایم که هر موجودی در حدّ خود خیر محض است و تا نسبت و قیاس به میان نیاید حرف شرّ به میان نمی آید. از مثال باد و باران و کوزه گر و برزگر و دیگر اصناف گفته ایم، دانسته شد که وجود باد و باران چون تابیدن ماه و خورشید در نظام هستی خیر محض است، بنابراین در آن روزی که باران آمد اگر گازر (رخت شوی) بعکس برزگر دهان به بدگویی و دشنام دادن به دهر و چرخ بگشاید آیا صحیح است؟ و با این همه دشنام ها که داده اند، آیا به قول معروف دردشان را دوا کرده و یا حاجتشان را روا کرده است؟ آیا کسانی که به شب و روز و باد و باران و گردش روزگار و دیگر اعضا و اجزای کارخانۀ عظیم هستی بدگویی می کنند، مردم سبکسر و سبکسار نیستند؟ و آیا نه این است که اینگونه افراد فقط و فقط سود شخصی خود را در نظر می گیرند و هرچه موافق میل و کامیابی شان نیست از آن بیزاری می جویند و بدان بد می گویند؟ گویا هر یک از آنان چنین می خواهد که نظام هستی تنها برای اوست و باید فقط به وفق مراد او باشد. آیا این گازُر اگر فردا برزگری پیشه کند، باز به همان پندار امروز پیشۀ گازری است؟ اگر همان گازر است که هرگز نخواهد بود».

شرح دروس معرفت نفس علامه حسن حسن زاده آملی جلسه 76 (درس 16)

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive

بسم الله الرحمن الرحیم


شرح دروس معرفت نفس علامه حسن حسن زاده آملی جلسه 76 (درس شانزدهم)


در ادامۀ درس، حضرت آقا به یک نکتۀ بسیار مهمی اشاره می کنند که جهت تبرّک، این عبارت را می خوانیم:
ادامۀ درس: «اینک با اندک توجهی تصدیق می فرمایید که اگر چه هیچ چیز در حدّ خود ناقص نیست و به نسبت با دیگری، این ناقص و آن کامل است ولی ارزشی که کامل دارد و قدر و رتبه ای که عالی دارد برای ناقصِ دانی نیست. مثلا میوه تا بر درخت نرسیده است کسی دست به سوی آن دراز نمی کند و صنعتگری که در صنعت خود به کمال نرسیده است کسی به سویش نمی رود و یا اگر برخی نادانسته به او رجوع کنند، برای بار دوم ترکش می گویند و آن صنعتگر در اجتماع رونق نمی یابد. به قول جناب نظامی در نصیحت فرزند خود محمد نظامی در کتاب لیلی و مجنون:

شرح دروس معرفت نفس علامه حسن حسن زاده آملی جلسه 75 (درس 16)

User Rating: 5 / 5

Star ActiveStar ActiveStar ActiveStar ActiveStar Active

بسم الله الرحمن الرحیم


شرح دروس معرفت نفس علامه حسن حسن زاده آملی جلسه 75 (درس شانزدهم)


ادامۀ درس: «اینک با اندک توجهی تصدیق می فرمایید که اگرچه هیچ چیز در حدّ خود ناقص نیست و به نسبت با دیگری، این ناقص و آن کامل است، ولی ارزشی که کامل دارد و قدر و مرتبه ای که عالی دارد برای ناقصِ دانی نیست».